Азизам расидааст рӯзи тӯят гиря макун,

Гиря макун шукри Аллоҳ бикун, ки маҷбури дигар чора надорӣ.
Гар зи дунё фарёд зани наёби ишки ман,
Сад касро биниву бигӯи аз ҳоли ман хабарат диҳанд.
Лабханда бар ту мекунанду ҷавобе намегӯянд,
Чун ту гуларӯси дигари ай бевафои ман.
Масӯз гиря макун бар ҳоли ишқи ман,
Бимон бо ёрат ки мехоҳам ман Хушбахтии туро.
Зиндагии ширин хандаҳо дар лабҳо,
Хандаи дил бар тую оҳи дил бар ман.