Obywatel Piszczyk

Obywatel Piszczyk – polski film komediowy w reżyserii Andrzeja Kotkowskiego z 1988 r., którego premiera miała miejsce w 1989. Film jest kontynuacją filmu Zezowate szczęście z 1960 r. w reżyserii Andrzeja Munka. Został zrealizowany na podstawie powieści Smutnych losów Jana Piszczyka ciąg dalszy Jerzego Stefana Stawińskiego. Obraz dedykowany był Bogumiłowi Kobieli. Obsada aktorska Jerzy Stuhr - Jan Piszczyk Maria Pakulnis - Renata Krzysztof Zaleski - kapitan UB Kazimierz Kaczor - Zdzisław Pasionka, dyrektor OBOP Krystyna Tkacz - Liliana, kobieta poznana na wczasach nad morzem Andrzej Szczepkowski - doktor filozofii Fabian Tubalny, współwięzień Piszczyka Janusz Bukowski - naczelnik więzienia Grzegorz Warchoł - kelner Władek Weronicki, współwięzień Piszczyka Andrzej Blumenfeld - literat Stawiński Leon Niemczyk - ojciec Renaty Irena Kownas - matka Renaty Andrzej Grabarczyk - kolega Renaty Anna Gornostaj - koleżanka Renaty Irena Laskowska - matka Piszczyka Zygmunt Fok - Cezary, ojciec Piszczyka Opis fabuły Jest rok 1960. Jan Piszczyk ogląda w kinie film Zezowate szczęście, zrealizowany według jego biografii. Jest oburzony, gdyż uważa, że twórcy filmu przekręcili jego historię i go ośmieszyli. Następnie akcja przenosi się do roku 1952, kiedy Piszczyk przebywa w więzieniu. Tam zostaje przyłapany przez strażnika na pisaniu buntowniczych haseł. Trafia do celi, gdzie poznaje filozofa Tubalnego, autora koncepcji zwiastujących rychły zanik w społeczeństwie wszelkich podziałów. Wkrótce otrzymuje od władz więziennych zadanie napisania referatu na okolicznościową akademię.