Zəlimxan Yaqub - Şeir

Zirvədəkilər Ömrün səfəri film, 07 07 2014 TV Bir körpe var idi Kepenekçide Sevgisi dumduru bir bulaq idi Hele qayğılarda yüklenmemişdi Onda qayğılardan çox uzaq idi Mehebbet ürekde istek derinde Here öz İşinde xeyir şerinde Neneler babalar hendeverinde Bir evin gözünde şam çıraq idi Hele içeriden yeyilmemişdi Köntöy baxişlarla döyülmemişdi Hele yetimliye eyilmemişdi Ana gümrah idi ata sağ idi Ele bil dünendi sende itdiyi Göze görünmedi vaxtın ötdüyü Görüb götürdüyü gelib getdiyi Qışda aran idi yayda dağ idi Yamyaşıl çemenler meşesi idi Bulaqlar aynasi şüşesi idi Her seher gül dermek peşesi idi Güller qucağında gül bucaq idi Çox zaman geceler çölde yatardi Şehe bülenerdi suya batardi Tonqal qalayardi ocaq satardi Özüde bir parça od ocaq idi Çiçeklere baxib çiçeklenerdi Göyçeklere baxib göyçeklenerdi Mamirli daşlara dirseklenerdi Üst başı hemişe toz torpaq idi O günler elinden tutasi deyil Eli o günlere çatasi deyil Onda dörd övladın atası deyil Zelimxan pencah bir uşaq idi