Амири имрӯз ва асири фардо

Расули Худо ҳазрати Муҳаммади Мустафо (с) фармуд: لا یُؤَمَّرُ رَجُلٌ عَلىٰ عَشَرَةٍ فَما فَوقَهُم‌ اِلّا جِی‌ءَ بِهِ یَومَ القیامَةِ مَغلولَةً یَدُهُ اِلىٰ عُنُقِه فَاِن کانَ مُحسِناً فُکَّ عَنهُ وَ اِن کانَ مُسیئاً زیدَ غِلّاً اِلىٰ غِلِّهِ Ҳеҷ касе нест, ки бар даҳ нафар ё бештар раис ва амир шавад, магар ин ки ӯро рӯзи қиёмат дар ҳоле ба маҳшар меоранд, ки дасташ ба гарданаш баста аст. Пас агар некукору дурусткор буд ва ҳаққи касе ба гарданаш набуд, занҷирашро боз мекунанд ва(ле) агар бадкор ва гунаҳкор буд, ғуллу занҷирашро бештар мекунанд. Amiri imruz asiri fardo