ნანა გიგლემიანის ხსოვნას (ემიგრანტებისგან)

...ყველას რადა კლავ სიკვდილო. რად არ თვითონა კვდებიოო?!...შენ ვერც ბუნება გაშინებს, ვერც ეს დიდრონი მთებიო...რამდენი ნორჩი ჩაყლაპე, შენ მაინც ვერა ძღებიო....ერთიღა დაგრჩა...---:სახელი:---, ვერაფერს ვერ უშვრებიო. სახელს ვერ მოსპობ ვერც შენა, ვერც საუკუნო წლებიო.......შენი სახელი ნანიკო მუდამ დარჩება გულშიო!!!! გაძნელდება შენ საფლავთან მოსვლა,ნანა,!! შენ ვარდებში ამოსული შტო ხარ მე სიცოცხლეს ყვავილებით ვმოსავ ყვავილებში–მწუხარებას ვმარხავ. გული ტირის ახლა უფრო მეტად!! შენ ლოდინში სული დაილევა ჩვენთან ერთად ცოცხალი ხარ ნანა!! შენთან ერთად ჩვენც საფლავში ვწევართ..