Under the Shadow (Στη σκιά του φόβου 2016) IRAN Babak Anvari

Under the Shadow (Στη σκιά του φόβου 2016) IRAN Babak Anvari 6.8 Narges Rashidi, Mia Sinclair Jenness, Mike Pollock Τεχεράνη, 1988. Η Σιντέχ είναι μια γυναίκα με πολλά στον νου της. Βρισκόμαστε στις τελευταίες ημέρες του πολέμου Ιράν-Ιράκ και ο στρατός κάλεσε τον άντρα της να πάει στο μέτωπο. Την ίδια ώρα, μαθαίνει ότι η κυβέρνηση δεν την αφήνει να συνεχίσει τις σπουδές της, λόγω του ακτιβιστικου της παρελθόντος. Επιπρόσθετα με αυτά, οι διαφορές των πεθερκών τη βρίσκουν μπλεγμένη σε μια κατάσταση χάους. Αλλά όλα έρχονται τελευταία, όταν μια υπερφυσική δύναμη φαίνεται να καταλαμβάνει την κόρη της. Την ίδια ώρα που το σπίτι τους απειλείται από πς βόμβες του πολέμου, η Σιντέχ μάχεται ανάμεσα στον εφιάλτη και την πραγματικότητα, ολομόναχη καθώς οι γείτονες εγκαταλείπουν τα σπίτια τους. Από σύστασης του το 1978, το κινηματογραφικό φεστιβάλ του Sundance, τοποθετημένο στη Γιούτα των Ηνωμένων Πολιτειών, αποτελεί εφαλτήριο για κάθε ανεξάρτητο δημιουργό που θέλει να παρουσιάσει το έργο του και αναζητά κοινό. Μικρά διαμάντια όπως τα «Μονάκριβη» και «Μεγαλώνοντας» θα κάνουν την πρώτη επίσημη εμφάνιση τους εδώ, λίγο πριν περπατήσουν τελικά στο κόκκινο χαλί της Ακαδημίας, κερδίζοντας βραβεία και παγκόσμια αναγνώριση. Το συγκεκριμένο φεστιβάλ ξεχωρίζει όμως και για πς παραγωγές πάνω στο είδος του τρόμου που προβάλλονται κάθε χρόνο με ιδιαίτερη επιτυχία. Το περσικό «Στη Σκια του Φόβου», συμπαραγωγής Ηνωμένου Βασιλείου, Κατάρ και Ιορδανίας, γραμμένο και σκηνοθετημένο από τον βρετανό ιρανικής καταγωγής Babak Anvari, είναι μια τέτοια παραγωγή, αφού έρχεται να μας συστήσει έναν νεαρό δημιουργό στα πρώτα του βήματα, αλλά και μια πρωταγωνίστρια (Marges Rashidi) που θα έπρεπε να συναντάμε συχνότερα. Αυτό που για αρκετή ώρα μοιάζει ως έμμεση πολιτική δήλωση από τον Rashidi, όταν εξιστορεί το δράμα μιας μητέρας γιατρού, κατοίκου Τεχεράνης, που από τη μια έχει να αντιμετωπίσει πολιτικές και κοινωνικές διακρίσεις και από την άλλη τις βόμβες που σφυρίζουν πάνω από το κεφάλι της (βρισκόμαστε στη δεκαετία του 1980 με τον πόλεμο Ιράν-Ιράκ σε κομβικό σημείο μέσα από την ιστορική «Μάχη των Πόλεων») καταλήγει μέσα σε λίγα λεπτά ένα καθαρόαιμο κλειστοφοβικό θρίλερ, που δεν εμπαίζει αλλά «παίζει» με τον θεατή, προσφέροντας του γνήσιες ανατριχίλες, απουσία γνωστών χολιγουντιανών φαμφάρων. Και μπορεί η ταυτότητα του κακού να ξενίζει στο ευρωπαϊκό μάτι, αφού κατάγεται από πς ρίζες των παραδόσεων μιας διαφορετικής κουλτούρας, τούτο όμως δεν θα σε εμποδίσει στο να ανασκουμπωθείς στο κάθισμα σου με την έλευση του. Απουσία τεχνολογικών ευκολιών που παραδοσιακά φθίνουν αληθοφάνειας, ο σκηνοθέτης θα επιστρατεύσει κάθε λογής φυσικού υλικού που έχει στα χέρια του, με αποτέλεσμα δύσκολα να μπορείς να υπολογίσεις την επόμενη «κίνηση» του. Παράλληλα, με την πρωταγωνίστρια Marges Rashidi να ανταποκρίνεται επάξια και στις δυο ιδιότητες της (προστάτιδα μάνα και γυναίκα υποχείριο ενός απόλυτα σεξιστικού κόσμου) το «Στη Σκιά του Φόβου» προσφέρει μέσα σε 84 λεπτά αρκετά παραπάνω από όσα δηλώνει αρχικά. Το αγλαό βλέμμα της ηθοποιού θα γίνει επάξιος εκπρόσωπος κάθε «στροφής» του σεναρίου, δυναμιτίζοντας ακόμα και τα σημεία εκείνα της πλοκής που υποστηρίζονται ελλιπώς από το σενάριο. Κάτω από πς σκιές ενός εχθρικού κόσμου (μεταφυσικού και μη) το «Στη Σκιά του Φόβου» είναι μια αλληγορική ματιά που θέλει να ταυτίσει μια κοινωνία με τους δαίμονες της. Για εσένα που θα διαβάσεις πίσω από τις γραμμές, το μήνυμα είναι ξεκάθαρο όσο και η ψυχαγωγία που χωρίς περιστροφές προσθέτει θετικά σε ένα αρκετά κουρασμένο κινηματογραφικό είδος.