Riso amaro (1949) / Πικρό ρύζι
Ιταλικό νεορεαλιστικό δράμα του σκηνοθέτη Τζουζέπε Ντε Σάντις. Στο σενάριο εργάστηκαν οι Τζουζέπε Ντε Σάντις, Κοράντο Αλβάρο, Κάρλο Λιτσάνι, Φράνκο Μονιτσέλι, Μάριο Μονιτσέλι, Κάρλο Μούσο, Ίβο Περίλι και Τζιάνι Πουτσίνι.
Παίζουν: Σιλβάνα Μάνγκανο, Βιτόριο Γκάσμαν, Ντόρις Ντάουλινγκ, Ραλφ Βαλόνε. Ταινία-σταθμός του Ιταλικού νεορεαλισμού που διαθέτει πανέμορφη σκηνοθεσία και φωτογραφία, άριστες ερμηνείες και πρωτότυπο σενάριο.
Υπόθεση:
Η Φραντσέσκα (Doris Dowling) και ο Βάλτερ (Vιttorio Gassman) κλέβουν κοσμήματα μεγάλης αξίας και, στην προσπάθειά τους να ξεφύγουν από την αστυνομία, μπαίνουν στο τραίνο που μεταφέρει πλήθος εργατριών που πάνε να δουλέψουν στους ορυζώνες της βόρειας Ιταλίας. Η Φραντσέσκα, κρατώντας ένα διαμαντένιο κολιέ τεράστιας αξίας, ανακατεύεται στο πλήθος των εργατριών και ταξιδεύει στο βορρά δήθεν αναζητώντας εργασία. Μέσα σε ένα τραίνο γεμάτο νόμιμες και παράνομες (χωρίς χαρτιά από το υπουργείο εργασίας) εργάτριες, η Φραντσέσκα προσπαθεί να εγκλιματιστεί και για καλή της τύχη (

γνωρίζει την πανέμορφη και μπριόζα Σιλβάνα (Sylvana Mangano) η οποία προθυμοποιείται να την γνωρίσει σε όλους και να της δείξει τα κατατόπια... Η ιστορία περιγράφει το μόχθο, την εκμετάλλευση και την καθημερινότητα της εργατικής τάξης, κλασσικά στοιχεία του Ιταλικού νεορεαλισμού. Το αυθεντικό σκηνικό των ορυζώνων, οι ερασιτέχνες ηθοποιοί και τα άφθονα μουσικά στοιχεία που προωθούν την εξέλιξη της ιστορίας προσφέρουν όμορφο θέαμα και ντοκιμενταρίστικο ρεαλισμό.