Քաղբանտարկյալ Վարդան Վարդանյանի հայտարարությունը դատարանում, 2014թ. օգոստոսի 22-ին

- Ինչքան էլ խոսքի ազատություն չկա, և ԶԼՄ-ների մեծ մասը սպասարկում են իշխանությունը, իմ ելույթը ես լրագրողներին եմ ուղղում: Իմ հայտարարությունից հետո մի խումբ ոստիկաններ (դեռ չեմ պարզել՝ ովքեր են, ինչ են) գնացել են մեր շենք, ճշտել եմ՝ ում ընտանիքների հետ ենք մոտիկ, ում հետ տալիք-առնելիք կա և այլն, և այլն, սկսել են հետաքրքրվել մեր ընտանիքով, ծնողներով, դաժե զոքանչ, աներ, աներձագ… 7 պորտը ուսումնասիրել են, բավականին մարդկանց նեղություն են տվել, վախեցրել են: Դրանով չսահմանափակվելով՝ տղայիս՝ ավագ լեյտենենտ Տիգրան Վարդանի Վարդանյանին, որը ծառայում է Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության պաշտպանության բանակում, կանչում են հրամանատարի մոտ, սկսում են սպառնալ՝ բա քո կարիերան, չե՞ս կարողանում հորդ ասես, այնտեղ անուններ չտա և այլն, և այլն, և այլն: Մի խոսքով՝ այսպիսի տհաճ բաներ են տեղի ունենում, որն, ինձ թվում է, շատ լուրջ հետևանքներ է ունենալու: Ես ուզում եմ, որ լուրջ արձագանք ստանա մեր հասարակության մեջ և համապատասխան գերատեսչություններում: Ի՞նչ է նշանակում՝ սպային կանչեն իր հոր արածների համար պատասխանատվության փորձեն կանչել կամ փորձեն նրա միջոցով ազդել հոր վրա: Ինձ թվում է՝ պաշտպանության բանակի հրամանատարն էլ, պաշտպանության նախարարն էլ կարգին անելիք ունեն: «Ես ուզում եմ այդ կազմակերպիչներին հիշեցնեմ, որ սա 37 թիվը չէ, սովետական կայսրությունը չէ, իրենք էլ Ստալինն ու Բերիան չեն, որ անպատիժ 40 մլն մարդու գլուխ կերան, սրանք էլ փորձեն որդուն հանեն հոր դեմ, հորը՝ որդու դեմ և այլն: Ուղղակի ես ուզում եմ ասել՝ թող կանխեն նման բաները ու մեղավորներին պատասխանատվության ենթարկեն:եթե ոչ ամեն օր, օրը մեջ գալիս էին, փորձում էին ինձ համոզել, որ ես գրեմ՝ նման բան չի եղել: Արդյունքում ես հրաժարվեցի: Այստեղ կա՞ մեկը, որ հավատում է, որ մեկը ոստիկանապետի դեմ ցուցմունք կտա կամ դա ինչ-որ հետք կթողնի: Ես համոզված եմ, որ ոչ մի բան էլ չի լինելու: Ուղղակի այստեղ մեր հետագա գործողությունները արդարացնելու համար ես ուզում եմ, որ հանրությունը իմանա, որ վաղը ես ինչ էլ անեմ, չասեն՝ սա վատ մարդ է, այսպիսի բան արեց: Թող իմանան, որ դա ընդամենը նրանց արածների համարժեք պատասխանն է: Թե չէ ես այնքան միամիտ չեմ, որ մտածեմ՝ այս հայտարարություններից հետո ինչ-որ բան է փոխվելու: Իմ արարքի համար ես եմ պատասխան տալու: Իմ ընտանիքի անդամները գործ չունեն սրա հետ: Հիմա տղայիս ստիպում են, որ ինձ ասի, որ ես այստեղ Վովայի անունը չտա՞մ: Չէ՛, տալու եմ, մինչև վերջ էլ տալու եմ: Գերեզմանիս մի մետր խոտ բուսնի, էլի տալու եմ, ու այդ վրեժը ես մինչև վերջ տանելու եմ: Ես չտանեմ, երեխաներս են տանելու, չէ, թոռներս են տանելու: - Պահեստազորի փոխգնդապետ, ներկայում քաղբանտարկյալ՝ Վարդան Վարդանյան 22 օգոստոսի, 2014թ.