ԹԱՓԱՌՈՂ ԵՐԱԶՆԵՐԻ ԱՇԽԱՐՀՈՒՄ

Բարեւ. Ի՞նչ ես անում այս գիշերվա մթում, Բա՞խտ ես որոնում. ԵՍ... Ես նույնպես։ Արի ծանոթանանք. Իմ անունն ԱՐԱ է, Իսկ քոնը. Չգիտե՞ս. Ի՞նչպես թե. Ափսո՜ս... Դե ի՞նչ, Ի՞նչ ասեմ... Արի թափառենք միասին... Չնայած, գի՞տես Հոգնել եմ արդեն Անքուն թափառականի Այս ակամա դերից։ Ափսոսում եմ գիտե՞ս... Հիմա կասես - ԻՆՉՈՒ՞ Այո, Չսխալվեցի. Քանզի չծանոթացանք... Այ, ուզում ես, ես քեզ կկոչեմ Ի՞նչ-որ... Ինչ-որ... Բայց արդեն ուշ է, Շուտով արեւը կժպտա աշխարհին, Եվ, Եվ մենք կձուլվենք Բացվող նոր լույսին։ Դե, լավ, ի՞նչ ասեմ... Բարի ճանապարհ, Կծանոթանանք մեկ ուրիշ անգամ. Եվ քեզ կկոչեմ գիշերվա մթում Թափառող ԵՐԱԶ... Կամ... Կամ էլ՝ ՈՒՐՎԱԿԱՆ; Դե ես գնացի, Իմ անունն Արա է Գուցե ուզենաս մեկ էլ հանդիպենք, Հա ասեմ քեզ հեռու չեմ լինի Կլինեմ հին քաղաքի փոշոտ փողոցի Այն կիսափուլ տան անկյունում ծվարած Կկարոտեմ քեզ, խնդրում եմ կգաս: Արա Նախշքարյան ք. Երեւան 11. դեկտեմբեր. 1993