Assyrians of Arzni

Assyrians of Arzni Հին ժամանակներում Արզնի գյուղի գրեթե բոլոր ասորական տներում թոնիր կար: Հիմա դրանք գրեթե վերացել են: Տատիկները և պապիկները լավաշ թխելուց հետո պատրաստում էին ավանդական ուտեստներ, ինչպիսիք են. հարիսան, բուշալան, կարմիր լոբին, գաթան, ամբողջական կարտոֆիլը գցնում էին տաք մոխրի մեջ: Այդ ամբողջ գործընթացիծ հետո նրանք նստում էին թոնրի շուրջը իրենց և հարևան երեխաներին պատմում հեքիաթներ, պատմություններ ու առակներ: Հիմա նման հասկացություն այլևս գոյություն չունի: Ցավոք 1990-ականների, 2000-ականների և այսօրվա սերունդները չգիտեն այդ տարիների համը: Չէ որ դա մեր գյուղի պատմության մի մասն է: В старые времена, почти во всех ассирийских домах села Арзни, были тоныри. А теперь их почти не осталось. Бабушки и дедушки после выпечки лаваша готовили традиционные блюда, такие как: ариса, бушала, красная фасоль, гата, картошку целиком бросали в раскалённый пепел. А после всей этой процессии сажались вокруг тоныря и рассказывали своим и соседским детям сказки, рассказы, притчи. Сейчас, такого понятия не существует. К большому сожалению поколение девяностых, двухтысячных и современная не знают колорит прошедших лет. А ведь это - часть истории нашего села. In the old times, almost every Assyrian home in the village of Arzni had a tonir (a traditional oven in the ground). Now, almost none remain. After baking lavash, grandparents would sit around the tonir and tell their and the neighbors' children fairy tales, stories, and parables. Such a ritual no longer exists. Sadly, the generations of the 1990s, 2000s, and today don't know the flavor of those bygone years. Yet, it is part of our village's history.