-ელი მიყვარს,-ვეუბნები-და კიდე ის მიყვარს,შენთან ასე რო ჩამოვჯდები ხოლმე ლოგინზე. და რო ვლაპარაკობთ რაღაცეებს...
-ელი მკვდარია! თვითონ არ გაიძახი ხოლმე-ელი მკვდარია და მორჩაო!მე კიდე გეუბნები, თუ ვინმე აღარ არის ჩვენთან და სამოთხეშია,მაშინ...
-მეც ვიცი რო მკვდარია! მერე რა-გგონია, ამიტო აღარ მიყვარს? ვიღაც რო აღარ არის შენთან, ეს კიდე იმას არ ნიშნავს,უცბად გაგიქრეს გრძნობა-მით უმეტეს, თუ ის ვითაც ცოცხლად დარჩენილებზე ათასჯერ უკეთესი ვინმე იყო... ასეა თუ ისე,ახლა ხომ მიყვარს. აი ახლა ამ წუთს,როცა ჩვენ ორნი ვზივარტ და რაღაცაზე ვბაზრობთ...
-ეს ნამდვილი გრძნობა არაა!!!
-ნამდვილია ნამდვილია დამიჯერე.ეს ხალხს გონია ასე, მათთვის არაფერია ნამდვილი...