📝КОНЛИ ТИКАН.
...Оилада учта фарзандмиз – акам, мен ва синглим. Синглим тугилгач, бир йил утиб, ойим огир хасталик сабаб оламдан утди.
Ушанда мен турт, акам эса олти ёшда эдик. Дадам ишга эрта кетиб, кеч кайтарди.
Шунинг учун бизга бувим караб турардилар. У киши хам анча кексайиб колгандилар, ёш болаларга караш, уй юмушлари бувимга огирлик килар эди.
Бир куни бувим отамга:
– Мен кексайиб колдим. Болаларингга яхши каролмаяпман. Уларга она керак, уйлангин, – деб колди.
Отам аввал кунмади. Бирок бувим хам оёк тираб туриб олгач, ноилож уйланди.
Отам ишга кетганидан сунг угай онам бизни кийнар, акам иккаламизга уй-рузгор ишларини килдирарди.
Агар отамга айтгудек булсак, аямасдан к