Ушбу ҳикоямни ёзиб то тугатгунимча дийдам титилиб йиғладим, куйлагим хўл бўлди. Ўқиганлар йиғламаса ўзимдан рози эмасман, умрбод ёзмайман, қаламим синсин!
ИБРОҲИМ.
(ҳикоя)
Меҳрибон ва Раҳимли Аллоҳ исмларини зикр этиб бошлайман. Аллоҳнинг Ўзи расулининг нурига қараб “Лам лака лав афлак”, яъни “Сени яратишдан мақсадим бўлмаганида эди бу фалакларни яратмас эдим”, деб лутф қилган, оламлар маҳмуди, коинот сарвари, башарият гул тожи – Муҳаммад Мустафо салаллоҳу айлайҳи васаллам ташқариладилар. Мана беш кундан бери оғир хасталаниб энди оёққа турган ўғиллари Иброҳимга қараб кўнгиллари ёришди. Хурсанд бўлдилар. Жажжи Иброҳим тенқур ўртоқлари ёнига ширин бўлиб, сакраб-сакраб ёнғоқ ўйин ўнашга ошиқд