МАЁЙ ВЁСАЧЦЫ
Сярод лугоў ды рэк хрустальных,
Паміж чаротаў, хмызнякоў,
Асела вёсачка тут дбайна,
Яна сярод сямі вятроў.
Ды Сямігосцічы ёй назва,
Так нараклі здаўна яе,
Бо працавітая ды спраўна
Гуркі з капустай прадае.
Белы бусел яе шануе,
Жаўрук у небе ёй пяе,
Народ і дзень, і ноч працуе,
У парніках гуркі ірве.
Тут жыта да зямлі гне колас,
Дубы высотныя стаяць,
Тут салаўя пачуеш голас,
Ды вербы над ракой шумяць.
На поплаве арэем пахла.
Ды дзік зямлю пад дубам рыў,
Была ў калені гразь ды багна,
Цяпер асфальт усё пакрыў.
Ля невялікае канавы
Дамы з падмуркамі стаяць,
На лузе дзе раслі атавы,
Пад сонцам дахі зіхацяць.
Там "Мінін шлях" шуміць самотна,
Скрыпяць і гнуцца там таполі,
І стары