ФАРЁДИ БЕ САДО.
Бо мезани да ёд, гуле райҳонам
Хабар дори бе ту лаҳзае наметонам
Чиба ай ма дури, ма намедонам
Дар ин даври ҷавонӣ накун ту хазонам
Ун нигоҳи нозуку чашмакои базеб
Ҳаму теғи нигоша хьди хдм медонам
У хандаи баноз, у муҳои дароз
Дили мара сурох када расидай ҷонам
Берав ту аз назарам, буро аз мағзи сарам
Медони ки ай ғамакои ту сухтай ҷигарам
Бемон танҳо маро, бирав ба дуриҳо
Бимон бисузам ман зи дарди ту ай бевафо
Садо бикун маро, ай ёри носазо
Фақат туи охир, ба дарди дили ман даво
Ҳайфи ҳаму рузо, ки мо будем яҷо
Мезанум ма фарёд, амо овозум бесадо
Фарёди бисадои ман то осумон расад
Бар дарди бедавои ман раҳми Худо расад
Зи хоки гури ман