Омад юз ўгирса, юришмас ишинг,
Қовушмай қоларкан сўзинга сўзинг.
Ташвишли кунларда, оғир тунларда,
Ғамгусор экансан ўзинга ўзинг.
Дўстингнинг ниқоби ечилар аста,
Ёринг ҳам ўзгарар лаҳза бир паста,
Инсоф кўринмайди ҳеч бир нокасда,
Гирифтор экансан ўзинга ўзинг.
Қатиққа куяркан оғзу тилинг ҳам,
Тиканга бурканар равон йўлинг ҳам,
Бошинга етмагай, узун қўлинг ҳам,
Дилозор экансан ўзинга ўзинг.
Қимтиниб ўтасан кўча-кўйлардан,
Бошинг чиқмай қолар алам, ўйлардан,
Оёғинг узилар тўпу тўйлардан,
Хору зор экансан ўзинга ўзинг.
Топганинг кулбаю ертиқ бир чопон,
Бу дунё ўткинчи, ўкинма! Юпан,
Тоза ва пок бўлса, бўлди-да имон,
Умидвор экансан ўзинга ўзинг.
Шунча ғамлар билан, синмадинг асло,
Жондан