Предыдущая публикация
Левая колонка
Последний визит: 29 сен 2020
Фильтр
Ժամանակի հետ հասկանում ես ՝ որ անցյալը ,դա քո արժանապատվություն է ,ու որտեղ որ լինես ,այն քեզ հիշեցնում է թե դու ով ես իրկանում .
Հասկանում ես ,որ ամենից առաջ կյանքում ամենակարևոր օրենքը ,դա ինքդ քո հանդեպ ունեցած հարգանքն է ,սովորում ես ,որ առաջին հերթին ,այս աշխարհում չկա այնպիսի մեկը,ով քեզ կփրկի քաոսից ,բացի ինքդ քեզնից ու ժամանակից .
Սովորում ես ,որ ամեն ինչ գնում է գրողի ծոցը ,մնում է այն ամենը ինչը ապրել ես հոգով .
Հասկանում ես ,որ մարդիկ ընդամենը ճանապարհներ են ,ովքեր տանում են քեզ ինքնաճանաչման .
սովորում ես ,թողնել ու գնալ ,այլևս չմնալ այնտեղ որտեղ ավելորդ ես .
Սովորում ես,որ ամենից շատ դու ինքդ ունես ոչ թե այն ամենի կարիքը ինչը երազում ես ,այլ այն ամենի ,ինչը իրոք քեզ պետք է:
Սով
Հասկանում ես ,որ ամենից առաջ կյանքում ամենակարևոր օրենքը ,դա ինքդ քո հանդեպ ունեցած հարգանքն է ,սովորում ես ,որ առաջին հերթին ,այս աշխարհում չկա այնպիսի մեկը,ով քեզ կփրկի քաոսից ,բացի ինքդ քեզնից ու ժամանակից .
Սովորում ես ,որ ամեն ինչ գնում է գրողի ծոցը ,մնում է այն ամենը ինչը ապրել ես հոգով .
Հասկանում ես ,որ մարդիկ ընդամենը ճանապարհներ են ,ովքեր տանում են քեզ ինքնաճանաչման .
սովորում ես ,թողնել ու գնալ ,այլևս չմնալ այնտեղ որտեղ ավելորդ ես .
Սովորում ես,որ ամենից շատ դու ինքդ ունես ոչ թե այն ամենի կարիքը ինչը երազում ես ,այլ այն ամենի ,ինչը իրոք քեզ պետք է:
Սով
Սիրած մարդուն կորցնելուց վատ բան չկա ու կարևոր չի արդեն ո՞վ է մեղավոր:
Կառուցածդ աշխարհը մի ակնթարթում փուլ է գալիս գլխիդ, ուզում ես գոռաս ու քեզ պատեպատ տաս, որ մեղմացնես ցավդ, բայց.... Ախր չի մեղմանում, ախր չկա ելք այն իրավիճակից, որտեղից ուզում ես դուրս պրծնել: Արցունքները խեղդում են կոկորդտ, հետ ես նայում ու ավելի տանջվում փորձելով հասկանալ, թե որտե՞ղ սխալվեցիր: Մի ակընթարթում աշխարհն կորցնումա բոլոր գույներն ու ուզում ես փակես աչքերդ, որ չտեսնես ոչ ոքի կարեկցող հայացքները: Փակվում ես ինքդ քո հետ ու հասկանում, որ ցավը դանդաղ սպանումա ու դու անզոր ես ինչ որ բան փոխել, անգամ չես ուզում: Իսկ նա ում կորցրել ես հեռու է քեզանից: Հարց ես տալիս ինքդ Քեզ, թե ինչ՞ի հենց դու, ախր ամեն ինչ հեքիաթի
Կառուցածդ աշխարհը մի ակնթարթում փուլ է գալիս գլխիդ, ուզում ես գոռաս ու քեզ պատեպատ տաս, որ մեղմացնես ցավդ, բայց.... Ախր չի մեղմանում, ախր չկա ելք այն իրավիճակից, որտեղից ուզում ես դուրս պրծնել: Արցունքները խեղդում են կոկորդտ, հետ ես նայում ու ավելի տանջվում փորձելով հասկանալ, թե որտե՞ղ սխալվեցիր: Մի ակընթարթում աշխարհն կորցնումա բոլոր գույներն ու ուզում ես փակես աչքերդ, որ չտեսնես ոչ ոքի կարեկցող հայացքները: Փակվում ես ինքդ քո հետ ու հասկանում, որ ցավը դանդաղ սպանումա ու դու անզոր ես ինչ որ բան փոխել, անգամ չես ուզում: Իսկ նա ում կորցրել ես հեռու է քեզանից: Հարց ես տալիս ինքդ Քեզ, թե ինչ՞ի հենց դու, ախր ամեն ինչ հեքիաթի
Ամեն մարդ իր սրտում ինչ ունի ,դիմացինին դա է կարողանում տալ:Մեկի սիրտը լցված է նախանձով ու չարությամբ,իսկ մյուսինը `սիրով ու բարիությամբ:Դրա համար էլ ես ոչ մեկի հանդեպ չեմ չարանում:Աստված ամեն ինչ տեսնում է ու ամենքի արարքին համարժեք կհատուցի վաղ,թե ուշ:ՈՒստի եկե'ք մնանք մարդ մեկս մյուսի հանդեպ,չմոռանալով,որ կա Աստծու դատ ու դատաստան.
Ասում են,դժվարությունները տրվում են նրան,ով ուժեղ է ու ով կարող է դրանք տանել...ես էլ չեմ ուզում ուժեղ լինել,թող էլ ոչ մի դժվարություն ինձ բաժին չհասնի,ես հոգնել եմ։ Չեմ կարող ասել,որ էլ ուժ չունեմ,որովհետև չգիտեմ որտեղից ու ինչպես,բայց միշտ ուժ գտնում եմ իմ մեջ ` ցանկացած իրավիճակում,բայց ես հոգնել եմ...
На этом пока всё
Войдите в ОК, чтобы посмотреть всю ленту
13
- Nelli GrigoryanПариж
- ♔Агван Багдасарян♔Саратов
- Levon Grigorianlyon
- EDGAR MAYAere1
- Varo-Hakul ManaseryannerЕреван