,,უფალს ნუ შესცოდავ როცა დაეცემი,
ეს განსაცდელია და უნდა გაუძლო,
გახსოვდეს უფალი ჩვენთვის ჯვარს გაეკრა,
და მერე ავაზაკს სამოხე გაუღო.
გტკივა რომ გიყვარდა იმან რომ გაგწირა??
უნდა მიუტევო და სული გაუთბო....
ოცდაათ ვერცხლზე ქმნილ ღალატზე რას იტყვი,
ან სულით დაცემამ იუდას რა უყო.....
შეურაცხიფილი ცრემლებს ვერ იკავებ??
ვერაფრით შეძელი ამ ტკივილს გაუძლო??
მაშინ გაიხსენე მოყვასის დაცინვამ,
ჯვარზე გაკრულ უფალს ცრემლი რომ დაუშრო...
გვახსოვდეს!!!!!!
უფალს რომ იმდენად ვუყვარვართ.
მზადაა ჩვენს ღალატს მრავალჯერ გაუძლოს,
მერე ჩაიხუტოს უძღები შვილი და
როგორც ავაზაკს სამოთხე გაუღოს.....
ასეა ეს......