Ӯ ғарибу бенаво аст, зар надорад айб макун,
Ин ғами дунёи дун дар сар надорад айб макун.
Зинда баъд аз мурданаш бо номи некаш зинда аст,
Он,ки имрӯз хонаи бедар надорад айб макун.
Он,ки ошиқ гаштаву ёри вафодораш Худост,
Ошиқи дурӯза гар дар бар надорад айб макун.
Одами беақл надорад дар сират одамгарӣ,
Сурати зебо агар ҳамсар надорад айб макун.
Мӯъминонро қасри Фирдавс минбари боло бувад,
Мӯъмине гар мансабу минбар надорад айб макун.
Дар сари тобути дӯсте чун нишасти сабр кун,
Куртаи беостинаш астар надорад айб макун.