Предыдущая публикация
Левая колонка
Последний визит: 16 июл 2019
Фильтр
ნუ გეშინია ისევ ამოვა მზე,
ნუ მიატოვებ შენ თავს და ნუ ეძებ სხვებს,
ნუ გეშინია არა ხარ მარტო შენ,
ნუ გეშინია ისევ ამოვა მზე.
ჩემი ფიქრები მხოლოდ შენ მოგდევს
ქრის ქარიშხალი მთებია ახლო,
მე შეიძლება ამაღამ მოვკვდე
და სიკვდილის წინ შენ ვეღარ გნახო.
ქარების დღეა ქრიან ფოთლები
და იმედებიც ახლოს არიან,
ეხლა არ ვიცი რას ველოდები
ეხლა არ ვიცი რა მიხარია.
ქარების დღეა ქრიან ფოთლები
და იმედებიც ახლოს არიან,
ეხლა არ ვიცი რას ველოდები
ეხლა არ ვიცი რა მიხარია.
დღეს ყველაფერი კარგად იქნება
დღეს კარგად ყოფნა გარდუვალია,
ეხლა არ ვიცი რას ველოდები
ეხლა არ ვიცი რა მიხარია.
მზეში მოხარე თითები როცა
როცა გეძინათ ყველას,
ახლა გული მაქვს ისე რომ
ამ განზევებით ფეთქავს.
მზეო ამოდი ამოდი
ნუ ეფარები გორასა,
სიცივე
ნუ მიატოვებ შენ თავს და ნუ ეძებ სხვებს,
ნუ გეშინია არა ხარ მარტო შენ,
ნუ გეშინია ისევ ამოვა მზე.
ჩემი ფიქრები მხოლოდ შენ მოგდევს
ქრის ქარიშხალი მთებია ახლო,
მე შეიძლება ამაღამ მოვკვდე
და სიკვდილის წინ შენ ვეღარ გნახო.
ქარების დღეა ქრიან ფოთლები
და იმედებიც ახლოს არიან,
ეხლა არ ვიცი რას ველოდები
ეხლა არ ვიცი რა მიხარია.
ქარების დღეა ქრიან ფოთლები
და იმედებიც ახლოს არიან,
ეხლა არ ვიცი რას ველოდები
ეხლა არ ვიცი რა მიხარია.
დღეს ყველაფერი კარგად იქნება
დღეს კარგად ყოფნა გარდუვალია,
ეხლა არ ვიცი რას ველოდები
ეხლა არ ვიცი რა მიხარია.
მზეში მოხარე თითები როცა
როცა გეძინათ ყველას,
ახლა გული მაქვს ისე რომ
ამ განზევებით ფეთქავს.
მზეო ამოდი ამოდი
ნუ ეფარები გორასა,
სიცივე
დედი, იცი? ზოგჯერ დარდი მომაწვება,
გულის ფეთქვაც, თითქოს უფრო ხშირი ხდება,
თითქოს უნებურად ცრემლიც მომადგება,
ალბათ, მეოცნებე სული გულში რჩება...
ვფიქრობ სიცოცხლეზე და შენს ნაოჭებში,
ვხედავ ჩაუქრობელ სულის მშვიდ ნაპერწკალს.
სიზმრად, რამდენჯერაც მთიდან დავგორდები,
ხელებს ჩამჭიდებ და იწყებ გადარჩენას.
ვიცი, ჯერ სიო ქრის და შენ თვალთა ირგვლივ,
ვუცქერ, ზღვის ტალღები როგორ ირწევიან.
იცი? ეს სტროფები, რასაც ახლა ვიტყვი,
სულის ჩადგმამდეც კი ტკბილად გიმღერიან.
შენი ღიმილები სულში ჩამყოლია;
ალბათ, ამიტომაც ვფიქრობ მომავალზე.
ქვეყნად სიყვარული კაცთა საზომია
და მეც, ვერ ვიქნები ქრისტეს მოღალატე.
ვინც კი დედის ხელებს აღარ ეკარება,
მას ხომ სულის ვარდი უკვე დასჭკნობია.
დე, მე, ყოველი დღე ისე მენანე
გულის ფეთქვაც, თითქოს უფრო ხშირი ხდება,
თითქოს უნებურად ცრემლიც მომადგება,
ალბათ, მეოცნებე სული გულში რჩება...
ვფიქრობ სიცოცხლეზე და შენს ნაოჭებში,
ვხედავ ჩაუქრობელ სულის მშვიდ ნაპერწკალს.
სიზმრად, რამდენჯერაც მთიდან დავგორდები,
ხელებს ჩამჭიდებ და იწყებ გადარჩენას.
ვიცი, ჯერ სიო ქრის და შენ თვალთა ირგვლივ,
ვუცქერ, ზღვის ტალღები როგორ ირწევიან.
იცი? ეს სტროფები, რასაც ახლა ვიტყვი,
სულის ჩადგმამდეც კი ტკბილად გიმღერიან.
შენი ღიმილები სულში ჩამყოლია;
ალბათ, ამიტომაც ვფიქრობ მომავალზე.
ქვეყნად სიყვარული კაცთა საზომია
და მეც, ვერ ვიქნები ქრისტეს მოღალატე.
ვინც კი დედის ხელებს აღარ ეკარება,
მას ხომ სულის ვარდი უკვე დასჭკნობია.
დე, მე, ყოველი დღე ისე მენანე
На этом пока всё
Войдите в ОК, чтобы посмотреть всю ленту
2
- ხათუნა კოხრეიძეთბილისი
- miranda koxreidzeСамтредиа