Հա՛յր իմ,ճերմակած,բայց ո՛չ ծերացած, Փորձության ճամփով,դեռ վաղու՜ց անցած, Դու՛ ճիշտ չափանիշ մա՛րդ հասկացության, Անսպառ աղբյուր՝ խղճի,բարության : Շա՜տ ես չարչարվել ,դեռ մանկուց ի վեր, Քեզ բաժին ընկան շատ խորը ցավեր , Բայց չ՛ես վհատվել ,եղե՛լ ես արթուն, Սարի պես ամու՛ր,մնացել կանգուն : Կյանքում ապրել ես արդա՛ր քրտինքով, Եղել հասարակ,սուրբ ա՛ղ ու հացո՛վ, Ճակատդ միշտ բաց ու դուռդ՝լայնքին, Շտա՛պ օգնություն է եղել ամենքին: Երբեք չե՛ս ձգտել դու հարստության, Բայց ունես գանձեր՝ ծով իմաստության, Խոսքերը քո՝կիրթ,քո խորհուրդները, Գնահատե՛լ են հասկացողները: Հարգանք ու պատի՛վ ունես ամենուր, Հպա՛րտ եմ քեզնով,ի՛մ Աստվածատուր, Օջախդ միշտ վառ անշեջ կրակով, Ինքդ թագավոր՝օծված սուրբ թագով: Գահդ միշտ զորեղ,ձեռքիդ