Она қамоқда ўтирган
ўғлига хат
ёзаяпти:
- Ўғлим, сени қамаб
қўйишганидан сўнг
огородда ишлаш менга жуда
оғрлик қилаяпти. Мана
ҳозир
ерни чопиб, картошка
экиш керак, лекин
ёрдам берадиган одам йўқ.
Ўғли онасига жавоб
ёзаяпти:
- Онажон, огороддаги
ерларга зинҳор тегина
кўрманг, акс ҳолда бир нарса
ковлаб
топасизда,
сизни ҳам қамаб
қўйишади, менга ҳам
қўшимча
муддат қўшишади. Онаси: -
Ўғлим, сенинг
охирги хатингдан
кейин уйимизга
милиционерлар
келишди, огороддаги
ҳамма ерни чопиб-ағдариб,
ҳеч
нарса топа олмасдан
жаҳллари чиқиб,
сўкиниб қайтиб
кетишди.
Ўғли: - Онажон, қўлимдан
келганча ёрдам
бердим. Картошкани
ўзингиз бир
амалларсиз..!