իմ ընկեր ՀՈՎՈՆ....
Ժպտերես, բարի, հայրենասեր, հոգատար Հովոն
Չկա էլ ՀՈՎՈՆ, ՄԵՐ ՀՈՎՈՆ
Հայրենիքի սերն ավելի մեծ էր, քանզի կամավորագրվեց հենց առաջին օրից և նեղվում էր, որ մի քանի օր ուշ տարան
ասում էր երեք տղա ունեմ, երեք ապագայի զինվոր, ես որ չգնամ ով է իրենց օրինակ ծառայելու...
անսովոր լռությունն ավելի ճնշող է դառնում ու կամաց կամաց հուսահատվում եմ, որ չկաս, որ հաջորդ աշխատանքային օրն առանց քեզ ենք սկսելու...
համակերպվելու ենք արդյո՞ք, կարողանալու ե՞նք կուլ տալ այսքան արցունքները, որոնք դավադրաբար դուրս չեն հորդում, այլ չարամտորեն կուտակվում են մեր ներսում, որ ավելի ցավեցնեն, անընդհատ իրենց աղիությամբ մռմռացնեն մեր երբեք չսպիացող վերքերը....
Հավատա դու ամեն օր մեզ հետ ես լինելու, ամեն օր նստ