Oxuyun sona kimi. Çox maraqlı
hekayedir.
Gənc idi, gözəl idi, bacı-qardaşı yox
idi, evin tək övladı idi. Azad idi. Rahat
geyinirdi, şalvar, ya ətək fərq
etməzdi. Amma hicablı xanım idi...
Universitet xəyalları vardı... Və bir
gün ... Qapı döyülür:
- Ana, baxarsan?
- Yaxşı, qızım.
- Kimdir?
- Poçtalyonam.
İmtahanların nəticələri gəlmişdi.
Hələ xəbəri yox idi, ən gözəl
universitetlərdən birinə daxil
olmuşdu. Həyəcanla açdılar zərfi. Və
arxasınca təxmin ediləcəyi kimi
sevinc qışqırıqları və s.
Yaşadığı şəhərdən kənarda idi
universitet. Amma fərq etməzdi.
Başörtüsü problemi də var idi
məktəblərdə. "Əşi, 3-4 ildən bir şey
olmaz. Açarsan başını, nə edək
məcburuq" - deyirdilə