Кӯдаке дар лаби дарё бози мекард, ногаҳон пойпушашро об бурд. Кӯдак дар санг навишт дарёи дузд.
Поёнтар марде шикори хуб кард, руйи майса навишт дарёи саховатманд.
Болотар писареро дарё ғарқ кард, модараш навишт, дарёи қотил.
Пирамарде марворид ёфт ва гуфт дарёи бахшанда.
Мавҷ ҳама навиштаҳоро шуст.
Дарё нидо кард ва гуфт, ба қазовати дигарон эътинон накун. Агар ту хоҳи дарё боши, пас бар ончи гузашт, ончи нашуд, ва ба ончи шикаст ғусса махур...
ЗИНДАГИ АГАР ОСОН МЕБУД БА ГИРЯ ОҒОЗ НАМЕШУД.!!!