Дард утида ёниб, куяман, Калбимда бир огрик туяман, Сунг, узимни алдаб к,уяман, "Бу кунлар хам утиб кетади!" Тонг уйгониб, тутиб гамга юз, Тун ухлайман, умидвор бу куз, Шивирлайди, лабларим маюс, "Бу кунлар хам утиб кетади!" Йул равону, товонимда тош, Орзулариимдан эгибгина бош, Пичирлайман, кузларимда ёш, "Бу кунлар хам утиб кетади!" Фарзанд берса яна худойим, Жим коламан, махзун мунгайиб, Оллохимга дейман, жилмайиб: "Бу кунлар хам утиб кетади!" Азоб берар юрак жунбуши, К,ийнайверар УМИД сунмиши, Зур бахона: - Ойнинг ун беши... "Бу кунлар хам утиб кетади!"