Бир кезде сен башкача жан элен,
Суйуу чачып кучагымда жар элен.
Сууп барат конулум, тонгон муздай,
Кайдан билдим, болоорун дал ушундай.
Канча ирет конулумду калтырдын,
Жообун билем мага айткан калпындын.
Кесеси толбой турат бактымдын,
Айтпадым беле, кереги жок деп алтындын.
Жашагым келген жашоодо жопжонокой,
Колдо барга анчалык коппой.
Кумсартып жузумду кетем буруп,
Адат болду эмнеге кеседе балды токмой.
Баарына айыптуудай кептен калам,
Жалгыздап, жаным сыздап, ыйлап алам.
Жолукпай койсом эмне, сага деле,Жопжонокой ал жашоом озумдо калат беле?