Таваллуди паёмбар (с)
Паёмбар (с) рӯзи душанбе, дар моҳи рабиъулаввали соли Фил, чашм ба дунё кушод.
Уламои таърих мегуянд: вақте ки Омина модари Паёмбар (с) ҳомиладор шуд, гуфт: аз рузе, ки ҳомиладор шудам, ягон вазниниеро ҳис накардам ва чун фарзандам ба дунё омад, нуре буд, ки байни машриқу мағрибро равшан мекард.
في حديث العرباض بن سارية - رضي الله عنه - قال: سمعت رسول الله - صلى الله عليه وسلم - يقول: {إني عند الله في أم الكتاب لخاتم النبيين، وإن آدم لمنجدلٌ في طينته، وسأنبئكم بتأويل ذلك، دعوة إبراهيم، وبشارة عيسى قومه، ورؤيا أمي التي رأت، انه خرج منها نور أضاءت له قصور الشام} [أحمد والطبراني]
Дар ҳадиси Ирбоз омадааст, ки гуфт: Аз паёмбар (с) шунидам,