Ба зуди туша кун, эй бехабар, азми сафар дори, Чаро дилбастаги бо ин чахони рахгузар дори. Ки охир сар ба болину чон дар чанги Азроил, Нафас дар гаргара печида хун андар чигар дори. Чи суд аз бистару болин, ки руи тахта меои, Ба гури тангу торики лахад рафта макар дори. Ба ачзи хеш эй мушти губори хаста коил шав, Чу мушкилхо, ки андар пеши ру, эй бехабар дори. Бикун хайре, ки дар гармии махшар соябон гардад, Хамон рузе, ки бо сад дог сар аз хок бардори. Зи девони лахад ояд ба дастат номаи аъмол, Зи вахми додан аз суи чапат хар су назар дори. Ба дил нуре агар аз зикри Хак пайдо куни ин чо, Миёни ахли махшар руй чун нури камар дори. Барои худ чаро дори, бинои хонаи рангин, Макони хобгох, эй бе