Мы используем cookie-файлы, чтобы улучшить сервисы для вас. Если ваш возраст менее 13 лет, настроить cookie-файлы должен ваш законный представитель. Больше информации
Հոգուս խռովքը մի լուռ աղմուկով խլացնում է բանականությանս ձայնը։Ասես զգալով հոգուս խորքում կատարվողը` վառարանի կրակը սկսեց իր մեկիկ-մեկիկ բոցավառվող շնչով խոսել հետս։Հարցերն անպատասխան են մնում. ինչ՞ պատասխանեմ։Կրակը զայրացավ վրաս, բոցերն ագահորեն սկսեցին քայքայել փայտերն այնպես, ինչպես դու ես կործանում քեզ հետ կապված հույսն ու հավատը։Կրակն էլ զգաց, որ իր ջերմությունն անգամ մարմինս չի ջերմացնում, էլ ուր մնաց հոգիս...Ուշադիր նայում եմ կրակի բոցերին ու փորձում հասկանալ բազմաթիվ ինչուներից գոնե մի քանիսը։Թիկնոցս անգամ զայրացնում է կրակին։Չէ սիրելիս, դժգոհ չեմ քեզնից. զգացածս ցուրտը քեզ հետ կապ չունի, մի նեղացիր ինձնից ու մի բարկանա վրաս... Մրսում եմ... Ա