Ժամանակի ընթացքում մենք շատ բան ենք սովորում: Մենք սովորում ենք ժպտալ՝ լինելով տխուր: Խոսել, բայց ոչինչ չասել: Գրկել, բայց չջերմանալ: Ասել «սիրում եմ»՝ ոչինչ չզգալով: Հաղթել, բայց չուրախանալ: Անընդհատ քայլել, բայց մնալ տեղում: Մենք սովորում ենք սիրել ատելով, ատել սիրելով: Հեռանալ, երբ ամենաշատը մնալ ես ուզում: Թողնել, որ գնան, երբ ամենաշատը կանգնեցնել կուզենք: Ուղարկել մարդկանց գրողի ծողը, բայց չմոռանալ։ Գրել նամակներ, բայց այն չուղղարկել: