Բաժանվեցինք.
Չմեղադրելով մենք ինքներս մեզ,
Մեղադրում ենք մեկս մյուսին,
Գուցե հենց սերն է , որ մեղավոր էր,
Որ այնքան ուժգին չեր բաբախում մեր սրտերը մեջ.....
Որքան եմ փորձել ջնջել նամակդ,
Ջնջել էկրանից լուսանկարդ,
Բայց չի ստացվել....
Ասենք ջնջեցի, իս՞կ սիրտս ,
Ինչպես ստիպեմ իմ սրտին , մտքին,
Որ չհիշի քեզ, չկարոտի քեզ,
Չսպասի զանգիտ....
Երանի մի օր արթնանայի քնից նոր հիշողությամբ
Ուր չլինեիր
Իմ մտքում, սրտում,
Ինձ չհամբուրեիր,
Ձեռքս չբռնեիր,
Չխոստանաիր հավերժական սեր...
Իմ սրտում այնքան ես դու ծանրացել,
Որ ծանրությունից չեմ կարող քայլել,
Ու առաջ գնալ,
Չեմ կարող նայել անգամ ուրիշին,
Գուցե չսիրեմ ես ուրիշ մեկին։
Այս ի՞նչ ես արել .
Ջնջել ես իմ մեջ ամենալավը,
Ամենասիրուն քաղցր զգացմո