უსაშველოდ მენატრები დედი,
მენატრება შენეული სითბო
თუ როდისმე აგაცრემლე კარგო,
ყველაფერზე პატიებას ვითხოვ.
ახლა ვხვდები იმ ცრემლების მიზეზს,
შენს უთქმელ და ამოუცნობ სევდას,
რამდენი რამ მსურდა...ვერ გითხარი,
ყველა ტკივილად შემომრჩა დედა.
ახლაც მესმის დარიგება შენი,
თბილი მზერა,მომღიმარი სახე,
რაც წახვედი,მე მაგ მზერის მსგავსი,
ქვეყანაზე ვეღარსად ვერ ვნახე.
ყველგან გეძებ,სიზმარში თუ ცხადში,
როგორ მინდა კვლავ იმედად მენთო,,
უტკბილესო,შენი ხსოვნით ვცოცხლობ,
დედავ,უფალივით ერთადერთო.
დამიძახე,დამიძახე დედი,
მე შენს ხმას ხომ ყველა ხმაში ვიცნობ,
ბავშვობაში დამაბრუნე წამით,
სიახლოვე შენი კვლავ შევიგრძნო.
მნახე,როგორ არ დამინდო წლებმა,
მომატეხა ის ლამაზი ფრთები,
ახლა იცი როგორ გგევარ დედა?
მეც ბებო ვა