Իմ միակ մեղքը այն է,որ ես շատ եմ նվիրվում,հավատում ու օգնում մարդկանց,իսկ նրանք շահագործում են իմ այդ մարդկության գծերը:Ես հասկացել եմ,որ բոլորը անարժան են և ես այլևս չեմ պատրաստվում շահագործվողի դերում լինեմ:Չէ,ես չեմ փոշմանել,որ շատ անարժանների օգնել եմ,բայց հիմա ես էլ առաջվանը չեմ ,փոխվել եմ: Ու Աստծուն շնորհակալ եմ,որ այսօր քիչ,բայց որակով ու արժանի ընկերներ ունեմ: Շատերն են դավաճանել ինձ,բայց դրանից ավելի եմ ուժեղացել ու հասկացել,որ ամեն մեկին ընկեր պետք չէ կոչել:Իսկական ընկեր համարիր նրան,ում հետ կիսվելիս չես ամաչի