Պարտական ենք մեր կյանքով,
Պոստում կանգնած հայ զինվորին,
Արցախն անառիկ պահող
Գերմարդկային սուրբ էակին:
Թուրքը արդեն չափն անցնում է,
Էսպես ասած՝ «համը հանում»
Բայց հայերը կանգնեցնում են,
Հայավարի «տեղը դնում»:
Դրությունը լարված է,
Բայց հայ ազգը միշտ պատրաստ է,
Թուրքը տիրող չի դառնա,
Մեր արյունն էլ ջուր չի դառնա:
Կրակեք,ինչքան կարող եք,
Կկրակենք,ինչքան ուզում ենք,
Ղարաբաղցի ենք,չունենք վախ,
Թքած ունենք աջ ու ձախ: