Кош медонистам, ки дустам намедори, сароҳαнги ишқат намегаштам. Хаёл мекуни, ки ман танҳоям? На, хато мекуни. Маро Аллох хамрох аст. Дар ёдат хаст? Ту гуфта буди, ки моро танхо марг аз хамдигар чудо мекунад, аммо ҳамааш дуруғ будаст... Чунин хам карди, бо ғаму дард маро танҳо гузошта рафти! Ман, ки ҳамеша ҳастиямро барои ту бахшида будам, аз ту бар ивазаш тαнҳо ишқи покатро орзу доштаму халос... Ман барои ту ҳасад намебарам, факат як чизро мегуям, ки ман мисли ту бевафо нестам, чунки дαруни қалбам танҳо меҳри туро мепарварам, охир тапиши диламро намешунави? Мисли ақрабаки соαт ҳар сония номи туро мегираду садо медиҳад, ту боши ба меҳру муҳаббати ман бовар надошти. Медони? Ман чун мори захмдо