....Ибратли хикоя.... Бу дунёни иши хечам тугамайди... Бир йигит шундай хикоя қилади: Жума тонгида онажонимнинг: «Бугун муборак кун, вақтли туриб ибодатингни қилгин,» деган овозидан уйғониб кетдим. Ўрнимдан турарканман, кўрган тушимни эслашга харакат қилдим. Тушимда машинани тез хайдаб кетаётганэканман. Бирдан рўпарамда икки йўл чиқди. Ўнг томондаги йўлдан шундайин бир нур таралардики, хайратда қолдим. Қай томон юришни билмай турганимда онажоним уйғотиб юбордилар. Намоздан кейин нонушта қилгач, ишга жўнадим. «Яхши бориб кел ўғлим! Доимо Оллохни ёд эт. Хеч эсингдан чиқазмагинки, доимо у Зот сенинг мададкоринг бўлади», дея фотиха берди онам. Бошлиғим Бахтиёр ака жуда жиддий, салобатли киши. Би