Убакыттын кемиби.
Балалыгым сагыныпмын байоо сезим чулгаган,
Балдар менен кубалашып, бала сезим чырдаган.
Топташ ойноп тоголото, селкинчекте куулонуп,
Балалыктын созолонто, бакыт ырын ырлаган.
Суу чачышып, бири бирин моокум кана кубалап,
Жуздорго нур, конулдордо сонун кезин буралат.
Аттигинин айтып буткус, балалыктар артында,
Сонун кундор, балдай ширин балалыгым чубалат.
Отту эми бала кезим, балдай ширин балдарга,
Бакыт менен замананын моокумуна канбас жандарга.
Бирок, бирок, бир кайрылып келсе кана ал кездер,
Окунучту айтып келем, ун чыкпаган тандарга.
Наги - Нур. 18.11.16.