Предыдущая публикация
Левая колонка
Последний визит: 3 мая 2017
Фильтр
ღალატს ვერ ვიტან, ვერც ტყუილს, ვერც ვაპატიებ ვერვისო. მოღალატე და მტყუანი ამ ქვეყნად ბევრი არისო. მიტომაც უჭირს მართალ კაცს, ღალატს რომ ვერვის პატიობს. ქვეყნად ვერ პოვებ სამართალს, ეს რა ქვეყანა არისო. სინდისიც ბევრმა დაკარგა, აღარ დაეძებს არვისო. თვითონ ხომ კარგად არიან, გული სიხარბით აევსოთ. ქვეყნად ორგულმა იმატა, არ გაახარებს არვისო. ეს გულიც ამიტომ დარდობს, ეს რა ცხოვრება არისო. კმარა, დაფიქრდით ქართველნო, გული სიმართლით ავივსოთ. გვერდში დავუდგეთ ერთმანეთს ჩვენი სამშობლო ვაშენოთ.
იცხოვრე სიყვარულზე შეყვარებულმა და შენ ბედნიერი იქნები... ყოველთვის გააკეთე ის რაც გინდა... იარსებე და იფიქრე გულით... არ დაკარგო დრო დარდისთვის... მოერიე შენ თავს და შენ ცხოვრებასაც მოერევი. განა არ მწყენია. ბევრჯერ... ტკივილიც გაუსაძლისი მიგრძვნია, მაგრამ ადამიანი მეტად შემიფასებია, ვიდრე საკუთარი სიბრაზე. ჰოდა, გულისთქმას, ნაბიჯებს, უფრო მეტს, ვიდრე წყენას გავყოლილვარ და არასდროს მინანია. ვინანებდი დაკარგვას, უმადურობას და დაუნახაობას... სიჯიუტე მაშინ არის გამართლებული, როცა ჯიუტად უარს იტყვი შენს სიჯიუტეზე და ღმერთსაც გამოადგები და ადამიანსაც... ზამთარი მოდის, მზე თანდათან ძალას კარგავს, მაგრამ არ მეშინია... გვერდით მყოფი მზეზე მეტია და ყოველთვის გაგათბობს, თუ შეამჩნიე... თუ ვერ ხედავ, მ
დაღამდა! დაღონებული ვზივარ, მე ჩემ ოთახში, და შენზე ვფიქრობ. ვფიქრობ მე შენზე, თითქმის ყოველთვის დღისით,თუ ღამით. მე აღარ მინდა შენზე ფიქრი,ვიღლები ძლიერ, მაგრამ რა ვუყო აბეზარ ფიქრებს? ვეღარ ვიშორებ...და მიძნელდება თავის დაღწევა ფიქრთა ჯაჭვისგან, რომელიც მტკიცედ მაკავშირებს, შენთან, და ჩვენს წარსულთან. ეხლა ამ წუთში კვლავ თვალწინ მიდგას მე შენი სახე, და უნებურად, კვლავ ვიძირები, ფიქრთა მორევში. და იცი? ეხლა ამ წუთში ასე მგონია, რომ შენთანავარ, მესმის შენი ხმა, და გული მწყდება, რაგან შენ ხმაში, ვერ ვამჩნევ სევდას.... და ასე არის თითქმის, ყოველთვის,- დღისით თუ, ღამით....
ხანდახან ვინმეს ,თუ აღარ მივწერ, არსად წავსულვარ,მე ისევ აქ ვარ, უბრალოდ ცოტა გადავიღალე, მაგრამ, იცოდეთ ყველა მიყვარხართ. ეს გული გწამდეთ ,ყველას დაიტევს მეგობრის გული წმინდა და წმინდა, ხანდახან თუკი არ მოგიკითხავთ, ცოტახანს ჩემთვის, გავჩუმდე მინდა. ან ის არ მინდა ,რომ შეგაწუხოთ გულს მოწოლილი სევდა,დარდებით და ამიტომაც თუკი არ მოგწერთ, ძალიან კი ნუ გამიბრაზდებით. სადაც კი წავალ ,სადაც ვიქნები, მაინც მახსოვხართ ,მაინც მჭირდებით, მაგრამ თუ მოვკვდი ,მაშინ რას ვიზამ ამას წინასწარ ,ვერ დაგპირდებით
... უხილავ ტილოზე ვხატავდი ოცნებას, რომელიც, არასდროს, ჩემი არ ყოფილა, იმ ვარსკვლავს ვწყვიტავდი, ზეციდან, რომელიც, ღრუბლების კალთაში, არასდროს შობილა, ჩემს თავს ვეკითხები, რა მინდა? რას ვეძებ? ნუთუ ეს ცხოვრება მიღირდა ლოდინად? ან რატომ ვაქციე ოცნება დილეგად? გულს კი სიყვარული დავადე ბორკილად, მე ისევ ვადგავარ, გადაღლილ, შარაგზას, რას ვეძებ? გაზაფხულს, ის კი არ მოვიდა, მტკივა ის იმედი, რომელსაც ვხატავდი, მერე ვაფასებდი, ამ ნახატს, შორიდან.
На этом пока всё
Войдите в ОК, чтобы посмотреть всю ленту
21
- (((( ))))Тбилиси
- 26 6Монтевидео
- ზვიადი ქავთარაძეАлматы
- RIGISHVILI -თბილისი
- the loveстабои
54
- საქართველო56477 подписчиков
- ლექსები და სტატუსები,ყველაფერი ქართულად111789 подписчиков
- პოეზია და სიყვარული23988 подписчиков
- ак-475 подписчиков