თქვენ მემალებით
არ გამიმხილოთ მისამართი, არ შეცდეთ არა,
მე შეიძლება მოგიტაცოთ უმთვარო ღამეს.
ვითომ ბრაზდებით, მომაძახებთ გეყოფა, კმარა!
და ველოდები ისევ როდის გამოიდარებთ,
რათა თავიდან შეგახსენოთ, თქვენ იმალებით,
რატომ, სად, ვისთვის, რისთვის, როგორ, რისგან, როდემდე,
არ ვიცი... თუმცა მომაგონდა თქვენი თვალები
და რა იქნება ერთ ხილვასაც მიწყალობებდეთ.
თითქოს და თქვენი ხასიათი ლაბირინთია,
ისე გართულდა თქვენს გრძნობაში გზების გაკვლევა.
მე არასოდეს შებრუნება არ მიფიქრია,
თუმცა კი უკვე მომამზადე გამოსაკლებად.
თქვენგან, მიწიდან, ციდან, ზღვიდან და გრძნობებიდან,
არა და თითქოს, მონატრებად გამომიძახეთ.
დღეს, ჩემი ყველა სიყვარული გამოგეკიდათ
და მაინც სადღაც მემალებით უცხო მიწაზე.
ზურა ინასარიძე