ЭСКИ ШАҲАР ЭРТАГИ
Бор эканда йўқ экан, оч эканда тўқ экан. Эски шаҳар томонда Эркинтой исмли болакай яшар экан. Аммо ҳамма уни Эркатой деб чақирар экан.
-Хой Эркатой, дарахт шохларини синдирма!
-Дарахтни шоҳлари кўп, биттаси синса камайиб қолмайди.
-Эркатой, сув ичганингдан сўнг водопровод жўмрагини бураб қўй!
-Қўрқманг, сув кўп, ҳаммага етади.
Эркатой ана шунақа, ўз билганидан қолмайдиган бола экан.
Бир куни у оғир қопини кўтара олмай қийналиб турган мўйсафидга дуч келибди.
-Хой бува, ёрдам керак эмас-ми?- сўз қотибди, одатига тўғри келмайдиган мулойимлик билан.
-Вой, барака топ болам! Майли, ёрдам бериб юбор, кексалик қурсин қоп ўлгурни кўтара олмаяпман,- дебди қария.
Эрка