Մամ ջան, տար ինձ մանկություն
Որտեղ ձեռքս բռնած, ման էիր ածում
Տար այն պատերից ներս
Որտեղ ապրում էր հույսը, հավատն ու սերը.
Որտեղ երկինքը շատ պարզ էր,
Բակը մեր մանկության
Աշխարը այնտեղ խափուսիկ չէր
Չկար ոչ թշնամի ոչ էլ չար.
Մամ ջան, տար խնդրում եմ
Երազանքներս մի փշրի
Ես պարզությունն եմ սիրել
Մարդկանց, պարզ երկինքն ու ծաղիկներ.
Մայրիկ գիտես՝ ինձ չի հերիքում
Տխրությունն է անընդատ հոգումս
Սիրտս ամեն ինչ հասկանում է,
Եվ կարոտում է ափիդ ջերմությանը.
Ամեն ինչ հեշտ էր այնտեղ,
Դու գնում էիր, ես հեկեկում,
Հետո նորից անհոգ ժպտում
Ժամանակը գնաց աննկատ.
Հիմի կյանքը ուրիշ է,
Արցունքներս թաքցնում ու ժպտում եմ,
Ցավից ամեն օր