Худое дар ин дуне, чизе намехостам, на пулу на мол, на симу на зар,факат мехостам дар огущи,пур аз мехру мухаббати он бевафо, бошам аммо афсуз хато кардам.Ки туро дуст доштам ба ту бовар кардам ва диле ки, ошики зори ту буд барои дидани ту аз бехоби,шабро сахар мекард бишкастам.Ва ин дили шикастаи ман пайваанд нахохад шуд.Худое чаро факат ман месузаму менолам,ман мехохам ки аз ин дунеи пур аз гаму дард берун шавам.Дигар он бевафоро набинаму насузам худое намешавад ки боре ба чои ман уро имтихон куни, шояд он вакт бифахмад ки одами азизтаринашро аз даст додааст.Ва чунон пушаймон гардад ки, хар лахза ащкхои чашмаш ба мисли об,руяшро бишуяд дар ин вакт шояд рухи ман хурсанд гардад инро ман хел