Яна кулранг бу борлиқ,осмонда булут,
Яна ёмғир шитирлар, юрак йиғлар хун.
Яна қалам қитирлар,сақлолмай сукут,
Яна хаёл эзғилар, шундай ўтар кун.
Нега бунча ёзаман,ўқирми биров,
Наҳотки бу ҳаёллар тинч қўймас бир зум.
Ёзмоқчи бўлгандим, лек сўзлар дарров,
Қаламга бўйсунмай,беркиндилар зим.
Бундай кунларда ҳеч ёришмас дилим,
Ёзолмай ўйларим эзилар бағрим.
Балки,шунинг учундир ғамгин бу шеърим,
Шундай ўтди яна бир қуёшсиз куним.
Қодир.
.