Бәйрәм буген.....
Әни, ......төп нигездә
Котлар идек сине җыелып...
Андый чакта,
Кемдер кайтыр диеп,
Куя идең алдан җыенып.
Камыр басып,
Бэлеш салып,
Көтә идең чәйләр кайнатып.
Әйтерсең лә,
Бәйрәм сиңа түгел,
Безгә иде кебек һәрвакыт.
Их, әнием!
Үз бәйрәмеңдә дә
Һич утырып тора белмәдең.
Хәзер инде
Чөйдә генә тора
Мич алдында йөргән күлмәгең.
Ял белмәдең,
Бәйрәм дә күрмәдең,
Гел почмакта йөрден тыпырдап.
Юк, ялгышам...
Әгәр авыр булса,
Әйтер идең бер сүз уфылдап.
Әйтми идең...
Әллә инде түздең,
Я, чынлап та, шулай яраттың:
Мичтән чыккан бәлешләргә кушып,
Бар җылыңны безгә тараттың
Бәйрәм булган:
Безгә – сине күрү,
Синең өчен – безне бер сыйлау.
Кинәт.. синсез
Һәм бәйрәмсез итте
Көтмәгән