Хаёли чашми зебои ту дорам,
Хаёли қадди болои ту дорам.
Аё, эй гуларӯси ишқи покам,
Умеди васли танҳои ту дорам.
Ба мо як дам нишин мо ошиқонем,
Ба ҷуз ишқи ту мо чизе надонем.
Агар хоҳӣ, бидонӣ, ошиқӣ чист?
Биё, бо мо нишин, то даркашонем
Интизориҳо кашидам то саҳар,
Шамъи ҷонам сӯхтӣ, эй бехабар!
Орзуҳои дилам бисёр буд,
Водареғо, ки набахшидӣ самар.
Аз дидани ту нур бигирад чашмам,
Бе қомати ту зи ғам бимирад чашмам.
Дил баски туро хоҳад бо хоҳиши дил,
Бар хонаи худ туро пазирад чашмам.
Аз он тарсам, ки бесар мекунӣ ту,
Маро бе хонаю дар мекунӣ ту.
Ҳазорон гул кунам дар оғӯши ту,
Назар бар ёри дигар мекунӣ ту.
Фақат бо ишқи ту аз ғам раҳоям,
Фақат бо ту басе ман бо сафоям.
Муҳим дар зинда