სად მიდის სიყვარული? — ჰკითხა მამას პატარა ბედნიერებამ.
- კვდება, — უპასუხა მამამ, — ადამიანები არ უფრთხილდებიან იმას, რაც აქვთ. უბრალოდ, არ იციან სიყვარული!
პატარა ბედნიერება ჩაფიქრდა, აი, გავხდები დიდი და დავეხმარები ადამიანებსო! გავიდა წლები. ბედნიერება გაიზარდა და დიდი გახდა. მას ახსოვდა თავისი დაპირება და მთელი ძალით ცდილობდა, დახმარებოდა ადამიანებს, მაგრამ ადამიანები არ უსმენდნენ. ბედნიერება თანდათან დიდიდან მცირედ იქცა, დაბეჩავდა. ძალიან შეეშინდა, სულ არ გავქრეო და შორ გზას დაადგა, რომ თავისი გასაჭირის წამალი ეპოვა.
ცოტა იარა თუ ბევრი იარა, გზად არავინ შეხვედრია, ეგ იყო, უფრო ცუდად გახდა. შესასვენებლად გაჩერდა. ტოტებგაშლილი ხე ამოირჩია და წამოწვა. ის-ის იყო ჩათვლიმა, რომ მოახლოებული