Паёмбари Худо дар дигар ҳадис фармуда аст: " ҳар шахсеки ба Худованд ва рузи қиёмат бовари дорад пас сухани нек бигуяд ё хомуш бошад". Чун сухани зиёд инсонро ба хатогиҳой бисёр мерасонад. Барои ҳамин Паёмбари Худо дар ҳадиси гузашта моро аз сухани зиёде ки бефойда бошад манъ мекунад, ва дар масали араб омада аст ки: "Беҳтарин сухан он суханест ки кам бошад ва пур маъно бошад" Чун ки забон офатҳой зиёд дорад, Эмом Аъзам онро ба бист қисм тақсим кардааст мисли: дуруғ ғайбат, хабаркаши, қасам ба дуруғ, ба нангу номуси мардум забон расонидан, суханҳой беҳуда, пастшуморидани дигарон, ва ғайра, ва дигар Олимон офатҳой забонро аз ин ададҳам зиёдтар шуморидан. Пас инсон агар бихоҳад ки аз ҳамай ин