Ин хона мазор аст, агар оча набошад,
Гулҳо ҳама хор аст, агар оча набошад.
Дунёи туро меҳру вафопеч кунанд,
Инҳо ба чӣ кор аст, агар оча набошад.
Ҳар рӯзи ту шодиву тарабнок шавад,
Чун мотами пор аст, агар оча набошад.
Танҳо шавию бо аламат қисса бигӯӣ,
Навмедӣ шиор аст, агар оча набошад.
Дил гиря кунад, пеши ҳамин қисмати нохуб,
Бас хаставу зор аст, агар оча набошад.
Сархам биравӣ байни ҳама хешу таборон,
Дунё ҳама тор аст, агар оча набошад