Мы используем cookie-файлы, чтобы улучшить сервисы для вас. Если ваш возраст менее 13 лет, настроить cookie-файлы должен ваш законный представитель. Больше информации
Sabinaning tirik
qo`g`irchog`i.
Dadamning singlisi bor edi. U doim
chet elga ishlashga ketar edi.
qizchasini esa buvimga qo`yib keta
edi.Buvim hali tetik yurganida
hamma ishga ulgurar, ammo sal
qariganidan so`ng esa uy ishlari
unga og`irlik qila boshladi. Ustiga
ustak singlim Sabina ham atigi 3
yoshda edi. Ota onam buvimga uyni
sotib shaharga, bizlarnikiga ko`chib
kelishni taklif qilishdi. Ammo buvim
ancha vaqtgacha ko`nmadi. Lekin
baribir roziligini berdi. Faqat bir
shart bilan. Shu yozda men buvim
bilan qishloqda yashashim kerak
ekan. Har na bo`lsa ham shu uyda
umrini o`tkazdi. Ustiga ustak yoz
kunlarida qishloq juda ham go`zal
bo`ldi. Men rozi bo`ldim.
Qisqasi men kiy
Shivir kampir!
Yaqinda ota bo`ldim.
Juda xursand edim. Ammo
xursandchiligim uzoqqa cho`zilmadi.
O`g`lim kechalari tinmay yig`lar,
yig`idanko`karib ketar edi. Menga
ham xotinimga ham bolaga ham
azob. Axiyri shifokorga bordik.
Aniqlanishicha bolamda O`simta bor
ekan. Shu o`simta og`riq berib
bolamni qiynalishiga sabab
bo`layotgan ekan. O`g`lim hali juda
yosh bo`lgani uchun uni operatsiya
qilib bo`lmaydi. 3-4 yoshga
kirganicha kutasizlar deyishdi.
Shuncha vaqt xotinimning va
bolamning azoblanishini ko`rib,
kuyib o`tirishimga to`g`ri eklar
ekanda..
Qo`shnimiz Moskvaga borib
shifokorlarga ko`rsatishni, u yerdagi
shifokorlar bizlarnikilarga nisbatan
ancha bilimliroq ekanligin
Qora kuchlar. Men oilam bilan taqdir taqozosi tufayli shahardan tashqaridagi eski uylardan biriga ko`chib o`tdik. Oilamiz hali yangi. Men erim va 9 oylik qizim bor. Ko`chib o`tgan uyimiz anchagina eskirib qolgan bo`lsa ham yashasa bo`ladigan holda edi. Boshida uyda hech qanaqa ko`ngilsizliklarsiz, tinchgina yashab yuruvdik. Toki bir kuni..... Tunda bilmadim nimadandir uyg`onib ketdim. Shiftga qarab turganimda To`shagimizning poygak tomonida nimadir qimirlagandek bo`ldi. Beixtiyor o`sha yerga qaradim va qo`rquvdan dong qotib qoldim. odnoklassniki.ru/zulmat To`shagimizda bir kampir omonatgina o`tirar edi. Kampirning yuzi qip qizil edi. Voajab bunaqasini hech ko`rmagan edi
Jovon.
Bu hikoyani mening dugonam aytib
bergan. Uni o`zim aytib bersam sizga
qayerlaridir tushunarsiz bo`lib
qolishi mumkin. Shuning uchun ham
hikoyani dugonam nomidan aytib
beraman:
O`shanda Turmush o`rtog`im bilan
ayni to`y qilish arafasida edik. Ota –
onalarimiz bilan kelishgan holda,
tantanali to`y qilishning o`rniga
pullarimizni yig`ib o`zimizga yarasha
uy sotib olishni ma`qul ko`rdik.
O`zingiz bilasiz. 3 xonali uy arzon
emas. Uni sotib olgach uyni to`ldirish
uchun deyarli pulimiz qolmadi.
Shuning uchun yaqinlarimiz
qo`llaridan kelgan yordamni
ayashmadi. Kimdir Mebel olib berdi,
kimdir idish tovoq, kimdir televizor,
katta narsaga qurbi yetmagani esa
imkoniyati daraj
Jodugarning bebaho
sovg`asi.
Men qishloqda yashayman. Uyimiz
oldida bir eski kulbaga o`xshash uy
bor edi. Uni hali ham eslayman.
O`sha kulbada Zoya xola yashar edi.
Oyimning aytishicha , Zoya xola jodu
qila olar, tekkan ko`zlarni olib
tashlar , va shunga o`xshash yana
allambalolar qo`lidan kelar ekan.
Uning uyida odamning serqatnov
bo`lganini eslay olmayman. To`g`risi
bunga e`tabor ham bermaganman.
Shuning uchun haqiqatan ham uning
qo`lidan bu ishlar kelarmidi yoki
yo`qmi bilmas edim. Toki men bir
voqeaga duch kelmagunimga qadar.
Qishloq bolalari to`planishib, ariqqa
cho`milgani bordik. Bilmadim
qanaqa kasal orttirib oldik o`shanda,
lekin, o`sha kundan boshlab tanamiz
bo